Publikacje naszych ekspertów

Należyta staranność to ciągły proces, w którym przedsiębiorstwa identyfikują i ograniczają negatywny wpływ swojej działalności na ludzi, środowisko i społeczeństwo. Choć jest dziś silnie powiązana z regulacjami UE, jej podstawy wypracowały ONZ i OECD. Kluczowe międzynarodowe wytyczne określają ją jako cykliczny element zarządzania odpowiedzialnym biznesem, obejmujący identyfikację ryzyk, działania zapobiegawcze, monitoring i reagowanie na szkody.

Treści wizualne – zdjęcia i wideo – zdecydowanie przyciągają największą uwagę w social mediach, a długie teksty są najczęściej ignorowane. Social media realnie wpływają na decyzje zakupowe, bo użytkownicy szukają tam opinii i rekomendacji, szczególnie popartych multimediami. Dla firm kluczowe jest więc stawianie na wartościowy, autentyczny content wizualny i obecność na platformach, gdzie faktycznie są ich klienci.

Facebook wbrew mitom nie traci użytkowników – wraz z YouTube pozostaje liderem codziennego korzystania w Polsce, a razem z Instagramem i TikTokiem tworzy „wielką czwórkę” platform społecznościowych. Preferencje silnie zależą od wieku: młodsi wybierają głównie YouTube, Instagram i TikToka, starsi – Facebooka, YouTube i Instagram. Facebook dominuje w utrzymywaniu kontaktów, YouTube w rozrywce i poszukiwaniu wiedzy, a Instagram i TikTok pełnią rolę inspiracyjno-rozrywkową, szczególnie dla młodszych. Pozostałe serwisy (X, Snapchat, Pinterest, LinkedIn) mają charakter niszowy, więc wybór kanałów komunikacji firmy powinien być ściśle dopasowany do grupy docelowej.

Zakaz konkurencji po zakończeniu pracy lub współpracy chroni tajemnice firmy, know-how i relacje z klientami. W przypadku pracowników wymaga pisemnej umowy, określenia czasu, zakresu i odszkodowania, a w umowach cywilnoprawnych – precyzyjnego zakresu, czasu, terytorium i ewentualnego wynagrodzenia, przy zachowaniu proporcjonalności. Skutecznie stosowany wzmacnia lojalność i zabezpiecza interesy przedsiębiorcy.

Ścieżka SMART to program PARP wspierający innowacje w firmach poprzez B+R, wdrożenia technologii i cyfryzację, z budżetem 4,3 mld EUR. W 2026 r. uproszczono strukturę na dwa typy projektów, wprowadzono nowe limity dofinansowania, punktową ocenę innowacyjności i większą elastyczność realizacji, uwzględniając też zrównoważony rozwój i efektywność energetyczną.

Pre-pack pozwala nabyć realnie działającą firmę z aktywami i przychodami, ale bez historycznych długów, po cenie niższej niż jej wartość rynkowa, a wyższej niż likwidacyjna. Kluczowa przewaga tej formy polega na ograniczeniu ryzyka prawnego dzięki kontroli sądu oraz na „dyskonto proceduralnym”, które tworzy marżę dla inwestora. To alternatywa dla tych, którzy wolą inwestować w teraźniejszość i niedoskonałości systemu, a nie w narrację przyszłego wzrostu.

PARP ogłosiła XXVII edycję konkursu „Polski Produkt Przyszłości”, promującego innowacyjne produkty i technologie polskich firm, uczelni oraz konsorcjów naukowo-biznesowych o wysokim potencjale rynkowym. Laureaci otrzymują nagrody finansowe, prestiż oraz szeroką promocję, a nabór zgłoszeń trwa do 12 lutego 2026 r.

Relacje rodzinne mają kluczowy wpływ na wizerunek firmy rodzinnej, ponieważ komunikacja na zewnątrz jest bezpośrednim odzwierciedleniem wartości, jakości relacji i dojrzałości wewnątrz rodziny. Firmy rodzinne często opierają swój wizerunek na autentyczności, zaufaniu i długofalowym myśleniu, jednocześnie wykazując ostrożność wobec marketingu z powodu potrzeby ochrony prywatności i historii rodzinnej. Różnice pokoleniowe mogą stać się silnym zasobem rozwojowym, jeśli towarzyszą im dialog i wzajemny szacunek. Skuteczna komunikacja firm rodzinnych nie polega na agresywnej promocji, lecz na spójności między tym, kim rodzina jest, jak działa na co dzień i co świadomie decyduje się pokazać światu.

Startupy często odkładają cyberbezpieczeństwo, traktując je jako koszt lub problem „na później”, choć w praktyce jest ono efektem bardzo wczesnych decyzji architektonicznych i organizacyjnych. Większość ataków jest zautomatyzowana, więc mała skala nie chroni – wręcz zwiększa ryzyko, bo brakuje zdolności do wykrywania i reagowania. Narzędzia bez spójnej architektury, jasnej odpowiedzialności i procesów dają jedynie pozorne bezpieczeństwo. Odkładanie tego obszaru prowadzi do realnych strat: utraconych kontraktów, problemów prawnych, kosztownych refaktoryzacji i barier inwestycyjnych. Cyberbezpieczeństwo powinno być elementem kultury i projektowania od początku, bo jego brak zawsze ma cenę – tylko zwykle ujawnia się wtedy, gdy jest już bardzo wysoka.